“Bir savaş sabahı doğduk biz,meydanda...”
dizeleriyle başlıyor;
“İyi ki adı olmayanın dağı var
Şimdi bu dağların artık bir adı var” dizeleriyle son buluyor Dağ-ı Devran.
Sabahına bir savaş meydanında doğmuşsanız ve yaşamak soluk alıp vermekten fazlasıysa “adı olmayanın dağı”na varmanız bir zorunluluk.
“Boyun verebilirsiniz amma
“boy da (verirsiniz) bu arsız âlemde”
“can çekişirken tam da dalgalar kıyıyı coşkuyla sarmaz sanma.
Sanma ki yalnızlık sana mahsus,
korkular bir tek seni kovalar…”
Doğru, düşler unutkan, sensiz ve (belki) neşeli, ama olsun,
“Umut da var bu hayatta senden ötürü,
Sen başını kaldırıp ayağa kalktığında
“ardında dağlar biter sanma!”
Hayatını şiirine şahit kılan bir şairin kitabı. Aram Yayınları’ndan çıkan 60 şiir ve 164 sayfadan oluşan Dağ-ı Devran, acı ve elemin koyaklarına, hüzün ve coşkunun doruklarında dolanan şair Harun Doğan’ın ilk kitabı. “Şiirin insan ruhunun en derinlerine yerleşmesi; kendinde ahlaki bir inanç beslemesiyle mümkündür. Şair bu inanca uygun hakikati söyler fakat belli bir ideale uygun hakikati seçer ve temsil eder” sözü, belki de en fazla şiiri yaşamıyla uyumlu böylesi şairler için söylenmiştir. Dağ-ı Devran, okurunu ardından gelmeye yüreklendiren gizemli ve tutkulu bir yolculuğun sarsıcı ilk adımları.
Harun Doğan
