Herkesin hayatı film olmaz. Film, yaşam gibidir .Başlar, yaşanır ve biter.
Hermine’nin yaşamı duygusal bir film olur. Hermine’nin aşkı, Atatürk fotoğraflarıyla başlar; zaman içersinde büyür ve kor gibi yüreğini sarar.
Atatürk’ü görmek ve ona yakın olmak için olağanüstü çaba gösterir. Ona olan hayranlığı, platonik bir aşka dönüşür. Nihayet Büyükada’da bir baloda Atatürk’ün dikkatini çekmeyi başarır.
Ulu önder onu dansa davet eder, sorar:
-Adını hala söylemedin?
-Hermine efendim, diye cevap verir.
-Değişik bir isim, dediğinde Ulu önder’in gözlerine bakarak,
-Ermeni isimi efendim, der.
