Rojek ji rojan
Bajarekî ber bi roj
Ku roj jê diçû ava
Di nava roniya rojê de
Xaniyekî tenê li ser çiyayekî hebû ku bi baxê daran çar goşeyên wî hatibû girtin.
Li wê malê jineke pîr dijiya.
Û vê pîrejina porspî gelek sal di wî bajêrî de derbas kiribû û hemû xelkê bajêr ew jina delal a porspî nas dikir.
Ji ber ku ew jina porspî gelek dilovan bû, jê re digotin, “Dayê Koban”.
Jin û mêrên wî bajarî dema qala Dayê Kobanê dikirin, digotin, “Bi qasî ku tê bîra me ew jina porspî di vî bajarî de bi dilovanî dijî û navê wê jî her Dayê Koban e.”
Xecê Rêdûr
