Beyaz pamukların havadaki muazzam manzarasına şahit olan kadın,beğeni dolu bakışlarla ufak camdan bulutları seyrediyordu.Kuşlar gibi uçuyor olmak ona az da olsa özgür hissettiriyordu.Hiç bir zaman tam anlamıyla özgür olamayacağının bilincindeydi….
“Kız çocukları hayatlarında ilk babalarını severlerdi. Eğer babalarından sevgi görmezse yanlış kalplere, yanlış adamlara teslim ederlerdi hayatlarını. O sevgiyi dışarıda arar, her seni seviyorum diyene inanırlardı. Babalar kızlarının ya ilk aşkı ya da ilk yarası olur, derler ya her zaman. İşte Avin’in de Semiha gibi ilk yarası babasıydı.”
Reklam
Boğazında düğümlenen cümleler canını haddinden fazla yakıyordu….
Yıkılmak sadece binalara mahsus bir şey değil.
Bir insan bir cümle ile de yıkılır.
"Ağlayıp yüreğime akıtma acını! Çünkü benim canım senden çok ağrıyor..."
“Sen bizim en büyük hatamızdın”
Dudaklarından dökülen zehir gibi sözler,genç kızın canını yakmıştı…..
Reklam