"Düş Vadisi"nin kapak tasarımı kitabın içeriğini çok güzel anlatmış. Okurken perimsi kuşlarla kahverengi toprak gibi hüzünlü öykülere, kah mavi beyaz bulutlar () gibi mutlu biten öykülere, kah yeşil çimenler () gibi gerçek öykülere, kah yeşil mavi köpük köpük ırmaklar gibi hayattan alınmış acı öykülere uçuyorsunuz . Mehmet Bey, hayatımızda kimi zaman okuduğumuz, kimi zaman duyduğumuz, bazen seyrettiğimiz, bazen ucundan da olsa yaşadığımız olayları öyle bir anlatmış ki ; kitap sizi sarıp sarmalıyor, içine çekiyor. Her öyküde sanki sizde oradasınız,olayın kahramanlarıyla birlikte yaşananların içindesiniz , hikayeden hikayeye geçiyorsunuz. Bir kitapta , başka bir kitaptan, yazardan bahsedilmesi beni çok etkiliyor, hoşuma gidiyor. "Başrol Sana" öyküsünde "Monte Kristo Kontu"ndan bahsediyor ve Çetin kendini Edmund Dantes'ye benzetiyor. "Monte Kristo Kontu" benimde ilk beşinde , severim kendisini ( ) . Tabii beğendiğimiz kahraman, Çetin ile ortak olunca okuduğunuz öyküde ki karakterlerle de, olaylarla da daha çok bütünleşiyorsunuz, daha bir keyifle okuyorsunuz.( ). Kitabı okurken , elinizden bıraksanız bile olanlar aklınızda; karakterler dostlarınız gibi yüreğinizde onlarla yatıp kalkıyorsunuz.Ama okurken de başka dünyalara, kendi anılarınıza, tutmadığınız günlüklerinize dalıyorsunuz. Özellikle "Zümrüdüanka"yı okurken ben öyle oldum. Bir baktım ki anılarımda kuş gibi uçuşuyorum. Bana hissettirdikleri, düşündürdüklerini anlatmak kolay değil. En güzeli ve kısası :" duygu fırtınası"... Eskiden lunaparklarda tren vardı şimdi çok gelişmişine "hız treni" diyorlar. ( ) Kendinizi ona binmiş gibi hissediyorsunuz. Duygularınız bir uçtan bir uca, umuttan hüzne, kardeş çekişmesinden aşka, ayrılıklardan kavuşmalara, hayatın acı gerçeklerinden söylenmemiş duygulara, acıdan dost

Düş VadisiMehmet Ferah · Başkayerler Yayınları · 20186 okunma

Reklam