“yırtıcı çağın yitik çocuğu
kirli düşlere alıştırıldın
bir kurşunsun
ağzımın ortasında
zamanı bekleyen ömür nedir ki
yaşam bu kadar sertken
hatıra defterleri,
bodrumlara terk edildi artık
son gördüğümse annemin kış ellerinde
tüm yırtılmış fotoğrafları toplattım,
eskicilerden aşklara
şimdi kar yaışır ancak,
solmuş defterlerde şiirlere
ve hatıralara”
Kerem Nadir Özcan
