Mavi gözleri dünyadan sakladığı bir acıyla dolu ve camdan uzanıp onu katlanacağını bildiğim hayattan kurtarmayı o kadar çok istiyorum ki.
Derinlere küçük bir umut ışığı gömdüğünü biliyorum ve bunun boşa gitmiş bir rüya olduğunu bilmek beni öldürüyor.
Sevdiklerimizin bu dünyadan ayrılırken yanlarında götürdükleri ruhumuzun parçaları sonsuza kadar doldurulmadan kalır. Her zaman açıkta olan ve iyileşmeyen boş yaralardır.