Kendimi gerçeğin tam ortasında, ölüm kalım savaşında bıraktım. Bir adım beni salabilir, başka bir adım ise arşa yükseltebilir… Söz bir faniyi öldürür ya da yaşatır. Bedenim nefes almaya devam eder ya da çürümek için toprağa girer. Bu bir kumar ve ortaya konulan benim hayatım…
Tek emirle ölebilecek bir faniyle ölüm emrini veren ölümsüzün hikâyesi…
Nasıl oluyor bilmiyorum, ama her sokağım Kerem’den geçiyor. Sokaktaki ayak izlerine basarak yürüyorum gecenin karanlığında. Onun izleri güvenli, adımları sağlam… Çok ince bir buz tabakasının üzerinde yürüse bile bu benim için böyle!
Sokaklar karanlık…
Sesi çok cılız…
Tüm seslenişleri yol boyunca yankılanıyor. Göz gözü görmüyor, ama ben her seferinde onu yakalıyorum. Elimle koymuş gibi buluyorum ıssız sokaklarda.
(Tanıtım Bülteninden)
Rabia Babacan
