…Ve Türk tarafına geçtiler…
Uzaktan gördükleri özgürce dalgalanan o Türk bayrağının tam yanındaydılar şimdi…
O an Süleyman ve ailesi için o sadece bir Türk bayrağı değildi.
O bir semboldü!
O bir müjdeydi!
O bir teselliydi!
Aynı ağlayan bir çocuğu annesinin teselli etmesi gibi.
“Tamam geçti artık, geçti, bitti!” diyordu onlara o bayrak.
Hatice Zafer
