"Bu kitaba neden bu kadar ilgi duyuyorsun?" Boğazımı temizledim boğazımı temizledim, buzları kırmak istedim. En azından biraz. Sanki tüm Antarktika kıtası benimle patronumun arasına sıkışmış gibiydi.
“Bu, dünyada ders veya ahlak içermeyen ilk çocuk kitabı.” "Ahlakın nesi var?" Burnumu kırıştırdım.
Tate başını kaldırdı, gözleri göğsündeki işe yaramaz kalbi kadar cansızdı. "Bilmiyorum. Benim yok."
"Al mal tiempo, buena cara." Kötü havaya, iyi yüz.
Annem hayat zor olduğunda sık sık kullandığı bir deyimdi. Genel anlamı, olumlu olmak, umutlu olmak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cebimden Alice Harikalar Diyarında kitabını çıkardım ve öfkemi yatıştırmak için en sevdiğim satırlardan birine baktım. "Ben deli değilim; benim gerçekliğim sizinkinden farklı."
"Tatlım, aşk Tanrı gibidir. Zavallı insanların daha iyi, maddi şeylerin yerine tutunmak için uydurdukları soyut bir icattır."
-Sen bir psikopatsin.
-Yaratici demeyi tercih ederim.
…
-Birlikte mutsuz oluruz.
-Zaten birlikte mutsuzuz.
Sade şeyleri sevmezdim. Dünyayı bile sevmezdim.