Biz yürüdükçe gece de yürüyor anasını satayım. Dursak durur mu? Zaten durduk belki çoktan, düşte atıyoruz adımlarımızı. Çoktan öldük belki. Çoktan...bitirdik asfaltın zulmünü. Dönüp bakıyorum, ufak bir çıtırtı gibi düşüyor Tiviti. Yanına sürüklüyorum bacaklarımı, zor.
Bir büyük gürültü benden. Dizlerimizin üzerinde duruyoruz öyle. Gözlerini gözlerime dikmiş. Dudakları kıpırdamıyor...niye kıpırdasın...ne söyleyecek deli. Çakımı zorla çıkarıyorum cebimden. Ellerim kavramıyor artık...Allah inandırsın. Zorla..bi gayret. Kan yüzüme fışkırıyor yaz gibi, güneş gibi.
Tiviti'nin camdan topu aniden duruyor.
Yıldız İlhan
