Görevli, Hüma’nın kimliğini küçük, kırmızı malzeme
kutusundan çıkardığı küçük bir delgeçle deldi.
Delgeçin, kimliği delerken çıkardığı takırt sesi
Bayram’ın yüreğini de deldi. Boğazı düğümlendi,
gözleri doldu. Görevli, kimliği kutuya koyacaktı ki,
Bayram kimliği kendisine vermesini rica etti. Önce
“Olmaz,” dedi görevli, ama Bayram ısrar edince kırmadı
onu. Bayram, elleri titreyerek aldı kimliği. Gözlerinden
yaşlar süzülürken “Kaydını henüz yaptırmıştık… Ne
çabuk,” dedi.
Görevli araç hareket edip uzaklaşırken, Bayram yolun
ortasında elinde kimlikle öylece kalakaldı…
Oysaki yaşam adına verilmeliydi tüm çaba. Yaşayanın
kıymet gördüğü bir sistem hayal olmamalıydı.
Yıkıldıktan sonra tartışılan evin- barkın, hastalandıktan
sonra konuşulan sağlığın, zulüm reva görüldükten sonra
sağlanmaya çalışılan adaletin gerisinde kalmıştı sistem,
insan, düşünce ve fikir…
Muhammed Kaya
