Bu kitap, Kur'an-ı Kerim'deki hurûf-u mukattaa'nın (elif-lam-mîm, hâ-mîm, yâ-sîn gibi kesik harfler) doğasında var olan "kombinasyon" özelliğini bir işaret, bir prototip olarak ele almakta ve bu işaretten yola çıkan çalışma, Kur'an metninin derinliklerinde gizlenmiş ve başka hiçbir edebî eserde örneği bulunmayan devasa ölçekli bir kombinasyonel düzeni, dilsel deliller ışığında ortaya koymayı amaçlamaktadır. Evrendeki pek çok unsurun oluşumunda var olan kombinasyonel tasarımın bir yansımasını, metnin söz konusu âyetlerinde de görmek, Kur'an'ın ilahi bir düzen ve kusursuz bir yaratılış sistematiğinin metinsel tecellisi olduğunun açık bir göstergesidir.