‘’Sen de biliyorsun, aslında sen, söylemek istediklerimi söyleyebilmem için karşımda benim dışımda bir insanın olması yönündeki gereksinimimi gidermekten öte bir anlam ifade etmiyorsun. Bunu bile bile benden sana yazmaya devam etmemi daha ne kadar süre isteyeceksin, bilmiyorum. Bundan haz aldığını iddia ediyorsun ve bu elbette gururumu okşuyor. Benim önemli biri olduğuma dair kendimi beğenmişliğimi haklı çıkarıyor bu durum. Ne var ki iddianın gerçek olduğundan, daha doğru bir ifadeyle bu hazzın sürekliliğinden kuşkuluyum. Gerçi, ben her şeyden kuşkulu olduğum gerçeği dışında kalan her şeyden kuşkuluyum. ‘’
Tunahan Bozkurt
