Bana kalırsa bu gece gökyüzü, güneşe meydan okumalı; yıldızlar sonsuza dek yeryüzünü aydınlatmanın tek aracı olmalıydı. Yeri gelmeli ay, güneşle Truva Savaşı’na tutuşmalı; Musa’nın asası güneşi bir daha doğmayacak şekilde ortadan ikiye yarmalıydı. Eros’un okları, dünyadaki herkese eşit olarak dağıtılmalı, kötülük çiçeklerinin soyu tüm insanlık tarafından kurutulmalıydı. Adalet, duvarlarda yazılı olarak kalmamalı; terazi bir heykelin elinde donuklaştırılmadan insanlara bahşedilmeliydi. Kardeşin kardeşine tahammülü olmalı, bir çocuk asla ölümle yüz yüze bırakılmamalıydı. Üçüncü Dünya Savaşı’nın cepheleri bir bir kapatılmalı, Allah’ın adıyla yapılan katliamlara göz yumulmamalıydı. Göğün yedi katında hiçbir çocuk annesiz, babasız kalmamalı; pazar kahvaltılarının bir tadı olmalıydı. Dünyanın her köşesinde bardaktan boşanırcasına yağmur yağmalı; iyiliğin karşısında ne varsa Nil’in, Missisipi’nin, Meriç’in sularına karışıp birer birer uzaklara doğru yol almalıydı. Ve hâlâ bir yöneticiye ihtiyaç duyacaksa dünya, o yöneticinin adı kitaplar olmalıydı.
İbrahim Sefa Şen
