Hüsran hem onları seyreder görünüyor, hem de derin düşünüyordu şimdiye kadarki hayatı kopuk kopuk gözlerinin önünden geçiyordu yine. Hep düşünmek, hep kalbini nurlandıracak bir ışık aramakla geçmişti hayatı. Bu ışığa olan özlemi ona güç veriyordu yaşamak için.
Hamdiye Özer Okudan
