Evet kesinlikle, İnsanların zorlu hayatları, geçmişin insanlar üzerindeki etkisi gibi bir çok konuyu ele alan güzel bir kitap
Vicdan muhasebesi, anlayış ve hoşgörünün altını çizilmeye çalışılmış çok güzel bir eser.
Kitabı okurken genel olarak keyif aldım ve beğendim. Mehmet'in hikayesini daha etkileyici bulsamda en çok bağ kurduğum karakter Elif oldu.Kitapta en çok hoşuma giden şeyler: içsel konuşmalar ve Elifin komşuları, akrabalarıyla olan muhabbetleriydi hepsini çok samimi ve içten buldum. Komşuların hikayelerini okurken çok eğlendim. Mehmet'in sürdüğü ağrı kreminin kokması detayı çok hoştu çünkü o kremler hep öyle kokar :)Kitabı ilk okumaya başladığımda açıkcası iki ayrı hikaye arasında geçişler yapmanın akıcılıği bozduğunu düşünmüştüm ama Murat'ın hikayeye dahil olma şekli ve bağlantılar çok hoşuma gittiği için bu fikrimden vazgeçtim ve kitabın bu yönünü beğendim.Kitapla ilgili benim tek rahatsız olduğum Mehmet'in doktor olduğunu en baştan bilmekti. Kitabı okumaya kitabın son sayfasını okumuşumda öyle başlamışım gibi hissettim ve ana karakter o olsada Serdar ve Zeynep'in en son neler yaptığını daha çok merak ettim hep. Kitabın sonunda onlara da yer verilmesine sevindim. Kitabın 113. Sayfası da favorilerim arasında.Benim söylemek istediklerim bu kadar yazarımızı çok tebrik ederim.
KağıtGülsüm Betül Toprak · Muhenna Yayınevi · 202218 okunma
1977 yılında İran’ın Abadan ilinde doğdu. O hem büyüklere ve hem çocuklara çok sayıda eser yazmıştır. Bir çok ödül almış ve aynı zamanda sinema da eli var. Ressamların Mahalle Arkadaşı adına bir seri yazdı ve kendisi şöyle diyor:
İtalyalı bir yazar sayesinde çizimi çok sevdim. Oriana Fallaci!
Oriana, ressam değildi. Çizilmeye değer güzel bir yüze sahipti. Beşinci sınıftayken Güneş Ölürse kitabını Buşehr’in Çocukların Fikri Gelişimi Enstitüsü’nden ödünç aldım. Kitap bana çok ağır geldi. İki haftada ancak elii sayfa okuyabildim. Onun yerine oturup kitabın kapağındaki Oriana’nın resmini çizdim. Anladım ki resmim pek… fena değil. Ressam olmayı istedim. Sonra sulu boya ve yağlı boya ile de çalıştım. Her zaman olduğu gibi resim öğretmenim olmadan ve nispeten daha iyi resimler yaptım. Ama yazı yazmak beni aldattı ve yazmaya başladım. Belki de Ressamların Mahalle Arkadaşı serisiyle, ressam olmak isteyen ama sonra yazar olan bir çocuğa borcumu ödemiş olurum.