Kapılar çalınırdı ve kadınlar açarlardı kapıları geçip giderdi hayat hergün tozu alınarak ve parlatılarak Onlar ki büyük bir aşkın özlemini duyarlardı seyretmek için kendi güzelliklerini çağların ardından bir tablo gibi donup kalmaktı istedikleri Küçük bir kız çocuğu iken uysal birer fidan gibi büyüdüler ve parmaklarına pırıltılı halkalar giyip beyaz güvercinler gibi tutsak evine girdiler Sokağa düştü kimisi anne bile olmadan Kimisi bir kuyrukluyıldız olup gitti kimisi bir gül dalına astı kendini hayatı sorgusuz bekledi Işıl ışıl yandı camlar çamaşırlar ütülendi ama çalınmadı kapı hiç o çılgınca seven adam hiç gelmedi - Dünya bir at arabasıydı ve son sürat çekerlerdi onu nasıl da anlamazlardı kadının en güçlü olduğunu . ve özgürlük sözcüğü gökyüzünde bir yılbaşı balosuna benzerdi hiç bulamadılar uygun elbiseyi asla oraya gidemeyeceklerdi Onlar hep şaştılar yalnızca erkeklerin asker kılıklarına ve gece yarısı tutulan nöbetler için kazaklar ördüler gizlice giyilsin diye üniforma altına İnce şişlerle zahmetin ördüğü hayat kurşun delikleriyle yaralandı Çeyizleri çiğnendi insafsızca insanın insani her kıyımında yitirdiler o en değerli kocalan ve oğullan gözyaşı ve yalnızlık yandı mumlarda buhurdanlıklar tüttü hep soğuk dul odalarında Duvardaydı resimleri Babaların, oğulların ve silahların ellerindeki kalın kaşlar, gür bıyıklar, sert bakışlar hükmettiler yuvaya Her şeye karışırlardı bulundukları yerden kapının tokmağından tenceredeki aşa bağırtıları hala çınlardı ortalıkta Çocuklar küçük kediler gibi annelerin eteğine sığınırdı da Onlar hep dua ettiler ve mersin dalları taşıdılar her bayram mezarlara ince bir sızıyla yaşandı özlem sessizce indi yürekten kasıklara Kapılar çalınırdı ve kadınlar açarlardı kapıları Geçip giderdi hayat hergün tozu alınarak ve parlatılarak

80 sayfa (2 sa. 16 dk.) · Cem Yayınevi

Kapılar

Yazar Hakkında

Kitaplar

Üşümüş Kuşlar

Kar Uykusu

Üzgün Kızların Gizli Tarihi

Bellek Odaları

Şiirle Hatırlamak (Kıbrıslıtür...

Kapılar

Ay Aşktan Yapılmıştır