Sakin bir öğle vaktiydi. Deniz, üzerine çarşaf örtülmüş misali kıpırtısız ve hışırtısız bir mavilik içindeydi. Hafif fırça vuruşlarıyla resmedilmiş gibi duran beyaz bulutlara göğün mavi fonu ev sahipliği yapıyordu adeta. Yelkenli bir tekne balıkçı limanına doğru yaklaşıyordu ağır ağır. Yelkenleri aşağıya indirilmişti ve motor gücüyle gidiyordu. Dümende genç bir adam vardı. Uzaktan da olsa sol elinin alelade bir beze sarılmış olduğu ve bezin kandan dolayı kıpkırmızı bir renk aldığı görülüyordu. Yaralandığı belliydi, yalnızdı ve yanında kendisine yardım edecek hiç kimse yoktu…
Fikret Mercan
