Hayatın içinden evirip çevirip çekilmiş küçük bir "dere" diyesim var bu kitaba.. Kitaba nasihatlerle, ırkçılık ve tefrikçi kesim gibi saf saf ayrılmış oncu buncu olmuş milletin haline üzülen, kardeşe yazılmış bir mektupla başlıyoruz. Ve kitap boyuda bu ayrılıkçı düşünceyi yıkmak üzere kurulu hikâye devam ediyor. Hikaye bu yanıyla, hassasiyetlerle gayet güzel ilerliyor lakin ilerleyen devrede hayati bir mesele olarak kucağımıza atılan 'kardeş' mevzusu işleri baya karıştırıyor! Ki biraz açıkçası beni baya sıkan bir mevzu oldu. Nursimaya annelik yapan Zahide hanım hadi neysede, Toprağa annelik yapan Nebahat Hanım bir ömür 26 yıl boyunca öz oğlu olmayan süt çocuğu olmayan bir çocuğa, kimseye annelik etti! Birde yedi 'kız kardeşi' var bu çocuğun ve hiç biriyle hiç bir bağı yok ve nikah düşüyor ve bir ömür.. Düşününce şimşekler çakıyor bu mevzuda, sevenleri kavuşturmak için bir ömür haram olduğu gerçeğinin atlanmasi mı göz ardı edilmesi mı? Bilmiyorum.. Bir nokta daha var, oda daha evlenmeden başlayan konuşmalar, mesajlar, sevgi cümleleri.. bunlar bu hassas gibi gözükmenin yanında? Çok yaban kaldı be..! "İnsan sevdiğine kırılır.." deyip mazur görün bu itirazlarımı. Zira güzel inceliklerle başlamış bu tarz kitaplarda böyle ayrıntı diyemediğim olaylar hakikaten 'kırıcı' ve 'üzücü' oluyor. Bir nevi yanlış tanıtım gibi.. yazık Ve bu kitap gibi nice aşk romanı okuyanlara küçük bir tavsiye.. Hayatınızda bu hikayede olduğu gibi bazen tevafuklar ardı ardına olur.. nice geceler göz yaşı dökerseniz ve istersiniz sonra herşey olumlu yönde hareket eder ama sanmayın her olan nasibinizdir. Buda imtihanın bir cilvesidir. Kulun sabrını sınayan ağır bir imtihan "..Demekki her tevafuk ve ortak noktaya nasip denmiyormuş..!.." Dua ve selâmetle..!

Ümmü Nuran

Duygu ve Düşünce

KardeşÜmmü Nuran · Yasin Yayınevi · 20164 okunma