Yeşim Banak’ın kaleminden harika bir roman; Kartaca... “Ama size söz veriyorum: Birlikte dünyayı fethedeceğiz! Başlasın kutlamalar!” Bu sözler Kartacalı Komutan Hannibal’in zafer konuşmasından; İspanya’dan Roma’ya ilerlemek, savaşı başlatmak için senatonun onayını almıştı çünkü. Tarihten bir kapı açılıyor önümüze, o kapıdan giriyoruz romana, bir kıyıdan izliyoruz gelişmeleri… Hannibal, Maia, Aybars… Akdeniz’in uçsuz bucaksız sularının kıyısında, sokakları deniz, denizi şarap kokan Kartaca’da doğup büyümüş üç çocukluk arkadaşı… Felsefe, edebiyat, aritmetik, geometri; Yunanca, Latince, Farsça eğitimi almışlardı; Yüce Arşimet’in öğrencileriydiler onlar. Fakat Hannibal, bunların yanı sıra savaşçı olarak yetiştirilmişti. Hannibal savaşırken matematik dehası Maia ve sanatçı olmayı seçmiş Aybars çocukluklarından gelen bağlılıkla hep Hannibal’in yanında olacaklardı… Maia, gemi yapımı tekniklerinde ve şehrin yapılandırılmasında ilerledi. Kendi isteğiyle savaş tekniklerinde uzmanlaştı. Birkaç kez Kartaca yakınlarındaki kolonilerde çıkan isyanları bastırmak üzere orduda komutanlık yaptıysa da daha çok geri planda bir savaş stratejistiydi. Maia, roman boyunca kararlı karakteriyle konuların odağında bir genç kadın; annesini erken yaşta yitirmesi, babasına duyduğu kırgınlıklar, saklamaya çabaladığı duygusal çöküntüleriyle… Herkesin mor sevdiği bir dünyada giysileri çoğunlukla lacivert ama ya kumaşının deseninde ya da omzuna attığı şalda bir parça mor mutlaka bulunuyordu. Kartacalıların atalarından miras mor renk; asaletin, zenginliğin, tanrıların rengiydi. Maia’nın tek aksesuarı ise zümrüt taşlı iğnesiydi; bazen ateş kırmızısı saçlarında firkete, bazen ceketinin yakasında broş. O iğneden neden vazgeçemediğini yazar romanın sonuna saklamış… Maia ile Kartaca sokaklarında

KartacaYeşim Banak · Edebiyatist Yayınları · 202215 okunma

Reklam