Seni sevmekten hiç vazgeçmedim, bir an bile olsa...
İliklerime kadar hissediyordum yokluğunu,
Geçen zaman şahit seni unutmak istemediğime.
Her gece yarısı olduğu gibi! Bu gece yarısı da
gözlerime düşüşün, sonra damla damla yüreğime akışın...
Zamanla geçer sandığım! sol yanım, günden güne
büyüyen ağrım ve bitmeyen hasretim...
Bile bile sensizliği kabullenmenin ne demek olduğunu
bilir misin? sen bilemezsin ki! Bile bile yasakladım seni
bana. Gözlerime gözlerinden vazgeç dedim. Ellerime
ellerinden vazgeç dedim. Yüreğime zorunlu sensizliği
emrettim. Fakat seni sensiz yaşama özgürlüğümün
önüne geçemedim.
Yüreğim yaşa dedi. Onu, onsuz yaşa dedi.
Ve onsuz yaşat sol yanını. Böyle böyle dizginliyorum
sensiz geçen koca özlemlerimi. Bir tek sana susuyorum.
Bir tek seni bekliyor bir çift gözüm. Varsın bilme,
bende koca bir İstanbul olduğunu. Demem o ki
sol yanım, bir nefeslik canın var, kıydığım gün canıma,
sen de bitersin...
Çünkü!
Seni yaşamak isteyen de benim
Bu aşkı yaşatmak isteyen de benim...
(Tanıtım Bülteninden)
Aysun Cavlak
