·
Okunma
·
Beğeni
·
37
Gösterim
Adı:
Kir
Baskı tarihi:
Kasım 2009
Sayfa sayısı:
128
Kitabın türü:
Yayınevi:
Liman Yayınları
Bir masal yaşadım…
Okuduğumdan büyük, kendimden büyük, hayattan bile büyük bir masal… Hep öyle sandım… Çünkü her dakikasında kendim bile kendime masal anlattım… Zaman geçti sonra… Ara ara gerçeğe uyandığımda, masalın kaybolma ihtimalini düşündükçe, olmayacak olana en olmayacak yerinden sarıldım… Önce tozlandım, sonra kirlendim, sonunda da kırıldım… Masalın sonunda evinin yolunu bulmuş herkes gibi yağmuru bekledim…
Sokağın ortasında dikilip duran, inatla yağmuru bekleyen kirli bir çocuğu kimse görmedi… Herkes yağmur yağdıktan sonra, akıp giden geçmişin ardından bana inanacaktı… Sustum ve saatimi gecenin en ıssız yerine kurdum… Herkesten uzak bir yerde, parmaklarımın arasında kurşundan bir kalemle; kirlenmiş bir masaldan temiz çıkabilmek için hayatı karşısına, aşkı arkasına alan bir çocuğun masalını kendim yazdım…

Emre Kalcı, “Aşkta herkes bir gün kendi ihtilalini yapacaktır…” diyor ve kaldığı yerden aşk için yazmaya devam ediyor…
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Herkes sadece kendi bahçesini yıkarsa o sokağa çamur akar, neden kimse görmüyor?
Emre Kalcı
Sayfa 65 - Nemesis yay.
Sana ay şarkısı ve su damlasının hikayesini anlatmıştım.
Ay şarkısı, her gece aynı saatte su damlasının tam karşısında beliriyor, ona aşkını şarkılarla anlatıyor, sonra saatler geçince parlak selamını verip kayboluyor... Su damlası onsuz geçen zamanlarda kurumasın diye güneşten saklanıyor ve akşam olunca yeniden aşık olduğu ay şarkısını beklemeye koyuluyor...
Sonra günlerden bir gün hava öyle bir bulutlanıyor, öyle bir kararıyor ki ay şarkısı bir türlü şarkı söylemeye gelmiyor.
Su damlası üzgün ve kahrolmuş bir halde sevdiğini yeniden görebilmek için, çoğalabilmek için, aşkını sonsuza dek kaybetmemek için gidip kendini bir mürekkep şişesine damlatıyor...
Şimdi derler ki, akşam vakti hüzünlü bir şarkı çaldığında, ay gökyüzünde belirdiğinde, bir kağıt ve biraz da mürekkep varsa; o an en güzel aşk şiirleri yazılır...
Ve bu ilham, su damlasının hiç azalmayan sevdasıdır...
Emre Kalcı
Sayfa 55 - Nemesis yay.
Bir kırığı hikayesi büyütür, bir yarayı kabuğu özetler, bir aşkı unutma süresi anlamlı kılar...
Yara en çok avucunun içindeyse sana aittir ya hani; sıkarsın avucunu, canın yanar ama senden başka kimse bilmez neden acıdığını...
Emre Kalcı
Sayfa 82
Kendi gerçeğimin üzerine kendim basıp geçiyorum.
Emre Kalcı
Sayfa 59
Etrafını kuşatan her duygudan yalıtmışsın kalbini.
...
Bir yalnızlığın varmış, anlatamadığın bir hikayen, kısık sesin, buruk odan, yanmış anıların varmış...
Emre Kalcı
Sayfa 87
"Ne tuhaf âşık olmak; ses etmesen, pes etmeyecektim belki..."

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Kir
Baskı tarihi:
Kasım 2009
Sayfa sayısı:
128
Kitabın türü:
Yayınevi:
Liman Yayınları
Bir masal yaşadım…
Okuduğumdan büyük, kendimden büyük, hayattan bile büyük bir masal… Hep öyle sandım… Çünkü her dakikasında kendim bile kendime masal anlattım… Zaman geçti sonra… Ara ara gerçeğe uyandığımda, masalın kaybolma ihtimalini düşündükçe, olmayacak olana en olmayacak yerinden sarıldım… Önce tozlandım, sonra kirlendim, sonunda da kırıldım… Masalın sonunda evinin yolunu bulmuş herkes gibi yağmuru bekledim…
Sokağın ortasında dikilip duran, inatla yağmuru bekleyen kirli bir çocuğu kimse görmedi… Herkes yağmur yağdıktan sonra, akıp giden geçmişin ardından bana inanacaktı… Sustum ve saatimi gecenin en ıssız yerine kurdum… Herkesten uzak bir yerde, parmaklarımın arasında kurşundan bir kalemle; kirlenmiş bir masaldan temiz çıkabilmek için hayatı karşısına, aşkı arkasına alan bir çocuğun masalını kendim yazdım…

Emre Kalcı, “Aşkta herkes bir gün kendi ihtilalini yapacaktır…” diyor ve kaldığı yerden aşk için yazmaya devam ediyor…

Kitabı okuyanlar 4 okur

  • Büşra Nur
  • Benan
  • Yıldız Sağdöken
  • Selda

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%0
7
%50 (1)
6
%0
5
%0
4
%50 (1)
3
%0
2
%0
1
%0