Bir soruyla başlamak istiyorum…
Hayat ile bağınızın koptuğu bir kırılma anı yaşadınız mı hiç?
Etrafınızdaki her şeyin bir anda sıfırlandığı… Bütün sıkıntıların unutulduğu… Endişelerden
eser kalmadığı... Ruhunuzun sizden uzaklaşıp bedeninizden sıyrıldığı... Kalabalıklar içinde sağır
olup dipsiz kuyuya doğru sürüklendiğiniz… Durmadan koşmak istediğiniz... En sevdikleriniz dâhil kimseyle konuşmak istemediğiniz… Konuşmaya başlayınca ilk kelimeyi bir türlü bulamadığınız...
Saniyeden çok daha kısa bir zaman diliminde, bakıp da göremediğiniz, dokunup da hissedemediğiniz bir an...
Esen rüzgârı, yakan güneşi ve kokan çiçeği hissetmediğiniz... Herkesin sıradan hayatına devam ettiği ama sizin hep bir ana takılı kaldığınız… Aldığınız nefesi bir türlü veremediğiniz…
Göğüs kafesinizin görünmez zincirlerle zapt edildiği… Şiddetli rüzgârda son kökü de kopan bir ağaç gibi... Dayanma gücünüzün tükendiğini hissettiğiniz bir KIRILMA anı…
Böyle bir an yaşadıysanız -ki her duygu yüklü insanın bir kırılma anı vardır elbet- bu kitapta geçenleri anlamanız kolaylaşacaktır…
Kırmayın… Kırılmayın…
Arahman Kala
