Ebelerin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap. Aslında ebelik mesleğinin okunduğu ilk zamanlardan hastaneye geçişe kadarki sürede yaşananları anlatıyor. Bir kadının hayatını kurtarmak için kendi canını hiçe saymak zorunda kalan kadınlar, kendi hamileyken başka bir kadının doğumuna yetişmek için karda, derede at üstünden düşen kadınlar ve onları bekleyen hatta bazen yolculuğa katılmak zorunda olan çocukları, eşleri... Kitapta şöyle bir cümle geçiyordu; "Araçlar var ama mazot benzin yok. Hiçbir yere gidemiyoruz. Ambulans yok. Devletin hemşiresini köydeki kırık çıkık işlerine bakan adama götürdük." Bunları okuyunca insan şimdiki şikayetlerinden utanıyor. Ayrıca aşıların yaygınlaşmasında ebelerin önemini de şöyle vurguluyor; "Çiçek salgını vardı. Sağlık memurları var ama ebeler nasılsa köy köy geziyor diyorlardı. Çiçek aşısını da biz yapıyorduk. Çiçek salgınının bitmiş olmasında ebelerin rolü çok büyüktür. Hani kim biliyor?" Kitabı yazan sevgili Dilşad Aytekin. Kendisi bir öğretmen. Aslında bu sürece en yakından tanık olanlardan, yeri geldiğinde bilgilendirme için, aşı için köylüyü toplayan, ebelere destek olan teşekkürü hakeden öğretmenler... Son olarak beni çok etkileyen bir alıntıyla bitirmek isterim; "Ben varıncaya kadar doğum olmuştu ancak kanaması vardı. Hastayı sevk etmeliyiz diye ısrarcı oldum. ... Kocası "ölürse ölsün." deyiverdi. ... Kanamadan öldü kadın. Erkeklerde tık yok. Sadece kadınlar ağlıyordu. Bir de ben..."

Köy EbeleriDilşad Aytekin · Gece Kitaplığı Yayınları · 202011 okunma

Reklam