Yemek verecekler, giyecek verecekler... bu mudur kör eden gözlerinizi? Her canlı kendini korur. Bir kurt, bir tilki, bir at... akıllıdır onlar, tehlike görünce kaçarlar. Siz ne diye koşarsınız kasaplarınıza kavuşmaya? Ne diye?
Ben ölüyüm. Ama bilirdim yaşamasını. Sen asla öğrenemeyeceksin. Bilsen o kadar kolaydı ki, istediğim her şeye sahiptim burada. Korkardım bazen, kuzular gibi, ama saplanıp kalmazdı yüreğime korku, çeker giderdi... Şimdi ölüyüm ve ölümden korkuyorum. Eriyip gidiyorum, aklım çalışmıyor...