Yükün hafif,aşkın ağır olanı makbüldür.
Bu son çığlık, son ayrılık... Boş verdim, varsın devrilsin üstüme mavi, tükendiğim yerden yeşermeliyim kuralsız ahıma. Gün değmemiş düşler kuruyorum şimdi kayıtsızlığına.
Sayfa 67
Radyoda dinlediği Neşet türkülerinin birinde "Evvelim sen oldun, ahirim sensin" diyordu ya..
Sayfa 124
Nasıl da kalıyor insan ortasında bir şehrin, yapayalnız.
Sayfa 333
Şehirler geçer içimden, içinden geçtiğim şehirler geçer...
Sayfa 233
Bir avucumda Adem'in tövbesi bir avucumda İbrahim tesellisi, bilemedim hangisi tövbesi, hangisi tesellisi...
Sayfa 39