Puan
6.910 üzerinden
"Bu Aşk Değil, Poppy. Limerence..."Dark romance
İnanılmaz akıcı bir dili ve olay örgüsü olmasına rağmen herkese hitap etmeyecek bir kitap, Limerence. Kitabın dark romence türünde olduğu ve ana karakterimizin romantik bağlar kurduğu kişinin karakterinin ahlaki normlara uygun olmadığı göze alınarak okunmaya başlanmalı ya da hiç okunmamalı.
Şahsen psikopat/sosyopat karakter okumayı sevdiğim için kitaba bayıldım. Öte yandan başrol kızımız Poppy, bir gizem kitabından beklenilmeyecek zeki hamleleriyle hevesinizi kamçılayan, içinizdeki yağları eritecek cümleler kurabilen bir başrol olarak beni oldukça tatmin etti.
Kitabın konusuna gelecek olursak: Prestijli bir koleje bursla girmeye hak kazanan Poppy, zengin öğrencilerin arasında görünmezdir. Fakat sessizliği diğer burslu öğrenci Mickey'in intiharı ile bozulacaktır zira Poppy'nin bunun intihar değil, bir cinayet olduğuna dair şüpheleri vardır. Şüphesindeki hedef ise kolejin altın çocuğu olması bir yana iyilik timsali olarak da bilinen Adrian Ellis'dir. Bu melek çocuğun karanlık tarafı olabileceğine kim inanabilir ki?
Benim için Adrian'ı okuduğum diğer "karanlık" karakterlerlerden ayıran yönü şüphesiz insanlara karşı oynadığı melek rolüydü. Bilirsiniz, genelde psikopat erkek karakter her şeyi alenen yaşar ve yapar. Fakat burada öyle değil. Adrian, herkes tarafından iyi biri olarak bilinen güler yüzlü bir yalancı. Gerçekte de böyle değil midir zaten? Hangi kötücül insan maskesinden sıyrılır? Öte yandan Poppy'nin hamleleri bana, "ben de böyle yapardım," dedirtiyordu ki beni kitaba bağlayan şey biraz da bu gerçekçilik oldu.
Adrian'ın, Poppy'in fiziğine değil de cevaplarına ve dürüstlüğüne ilgi duyarak ondan hoşlanmaya başlaması hoşuma giden bir diğer kısımdı. Kitapta cinsellik neredeyse hiç yoktu buna rağmen aralarındaki dinamik çok güçlüydü. Pek tabii bir de Adrian'ın