Şair Lo’da aşk; bir sevme hâli değil, bir katlanma biçimi. Sevgiliye sesleniş, ulaşmak için değil; yanmayı göze almak için var. Ayhan Kırdar, dili özellikle sade tutuyor. Çünkü bu şiirler süslenmek için değil, doğrudan içe batmak için yazılmış. Kısa cümleler bir tercih değil; bir tür nefes darlığı. Uzun dizeler ise zihnin dağıldığı, duygunun taştığı anlar. “A’dan Z’ye kadarmış yaşamak biz A dedik durduk.” Bu yalnızca bir eksiklik değil. Bu, başlayamamanın kaderleşmesi. Şiirde sevgili bir varış noktası değil; insanı kendine karşı acımasızlaştıran bir eşik. Bu yüzden “parmağımı yontup sana bu mektubu yazıyorum” dizesi, romantik bir fedakârlık değil — kendinden eksilerek var etmeye çalışma. “İyice oku ve sonra dudaklarına dokundur, bırak yansınlar.” Burada aşk iyileştirmez. Aşk, iz bırakır. Ve o iz… geçmez. Lo, aşkı güzelleştirmez. Onu, insanın kendi boşluğuyla yaptığı en tehlikeli anlaşma gibi anlatır. Ve belki de en acısı şu: Bu şiirlerde insan, sevdiği kişiyi değil… kendi eksikliğini sever.

LoAyhan Kırdar · Arınç Ofset · 199610 okunma

Yazar Hakkında

Ayhan KırdarYazar · 6 kitap

1936’da Aydın’da doğdu. Çocukluğu Kerkük ve Bağdat’ta geçti. İlkokulu Bağdat’ta, ortaokulu İzmir’de Karataş Ortaokulu’nda, liseyi İstanbul’da okudu. Bir süre Ege Üniversitesi’nde kadavralar üzerinde anatomi çalışmalarında bulundu. Daha sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ne girdi. 1967’de Yüksek Resim Bölümü’nü bitirdi. Aynı yıl askere gitti. Erzincan Merkez Komutanlığı’na atandı. Askerden döndükten sonra liselerde Resim ve Sanat Tarihi dersleri okuttu. İlk şiir kitabı Lo 1961 yılında yayınlandı. Sağlık durumu bozulduğu için dördüncü kitabından sonra dokuz yıl süren uzun bir sessizlik dönemine girdi. Ayhan Kırdar’ın şiirleri, Sanat Dünyası, Gençlik, Yelken, Dost, Varlık, Hisar, Türk Edebiyatı, Şiir ve Çağrı dergilerinde yayımlandı. Şiirlerinde resim kültüründen gelen bol teşbihli söyleyişlere yer vermesine rağmen, açık bir anlatımı sürdürdüğü görülen şairin renkli bir imajla güçlü bir ifadeyle kabiliyetiyle şiirlerine vücut verdiğini de söyleyebiliriz. Soyarken Bıçak Karanlığı adını verdiği beşinci şiir kitabı onun yeniden doğuşunu edebiyat yaşamına tekrar dönüşünü simgeler. Şairin öğretmenlikten sonra serbest çalışır (Kırdar 1975: 34). Şair 31 Ocak 1999’da İstanbul’da vefat etmiştir.