Unutmak sanıldığı kadar kolay bir şey değildir. Hele ki zamanın seni sıkıştırdığı, mesainin insanlığını unutturduğu bir hayatta ..
Bu satırlar herkesin sustuğu ama herkesin içinden geçen cümlelerle yazıldı.
Bazen bir iş gününün sonunda, bazen bir gece yarısı ..
Kalbinin iç sesine kulak veremeyenler için yazıldı bu denemeler
Hayat hep aynı hızla koşarken, sen bir an dur istedim.
Ve o durakta, belki kendine raslarsın.
Eğer sen de yorgunsan, bu satırlarda dinlenebilirsin.
Unutmuyorsan sorun değil.
Bu defa birlikte hatırlarız.