İnsanları rahata kavuşturan bütün sebepleri Allah (celle celalühu) yaratmıştır. Dua da, dünya ve ahiret sıkıntılarını gidermek için bir sebeptir. O halde insanın vazifesi sebeplere sarılıp çalıştıktan sonra her rahat ve sükunu Allah (celle celalühu)’dan bilmesi ve O’na şükretmesidir.
Dua, aynı zamanda Allah (celle celalühu)’nun eşsizliğine teslimiyettir. Kul, ne kadar iyi amel işlerse işlesin, Allah (celle celalühu)’ya dua etmesi gerekir. Böylece kendi gücüne, aklına ve zekasına tapmamış olup, yardımı Allah (celle celalühu)’dan aldığını duasıyla göstermiş olur.
Hayri Demirci
