Müreccah; Tercih edilen ve müracaat edilen anlamlarını taşıyan bir kelime. Kitabın İthafına bakılınca tercih edilen anlamında kullanıldığı kanaatini taşıyorum. Çünkü "müreccah bir hayat düşleyenlere... " diye başlıyor kitap.
Yazarın kendi tecrübeleri ile oluşan kanaati sonrası oluşan bir nasihatler veya özlü sözler mi, yoksa edinimleri ile oluşturduğu bir karakterin dışa vurumu mu bilemiyorum. Ama hemen hemen her bir cümlesi derinlik taşıyan insanı düşünceye sevk eden bercestelerle dolu. Belki yazarın kendine nasihatleri ile dolu, belki de kendinden sonra gelecek bir nesile armağanı ( tecrübe aktarımı) bilemiyorum. Severek okuduğum bir solukluk ama mana içeriği yüksek bir kitap. Erdal abi kişilik olarakta çok sevdiğim saygı duyduğum bir insan. Rabbim başarı versin başarılarını daim kılsın.
En çok beğendiğim birkaç alıntıyı da burada yinelemek ve anladığımı aktarmak istiyorum.
"İnsanlığı eksik olanın hiç bir şeyi tam değildir." Günümüz dünyasında değişen değer yargılarının eksik yanını çok isabetli bir şekilde anlatıyor bence.
"Doğrular her zaman ve her yerde ikrar edilmeyebilirler ancak hiçbir zaman inkâr da edilmemeliler."
Bırakın doğrunun inkarını ikrar edilmeyen doğrular zamanla yerini yanlışlara terk etmiyormu?
"İyi bir başlangıç yapma isteğiniz, başlangıç yapmanıza mani olmamalıdır."
Çoğu zaman mükemmele ulaşmayı isterken sanırım bir arpa boyu yol alamıyoruz oysa herşey amatörce başlayarak mükemmele yürümez mi?
"Yenilgisine yengi tohumu ekenlere ne mutlu!.. "
Her yenilgi bize bir tecrübe, buradaki hata ve eksikleri görebilmek yeni tohumlar ekmemize imkan sağlarsa yenilmiyoruz yol alıyoruz demektir.
"Kendinden gitmeyen, kendine gelemez."
İnsanın anlam arayışının netice vermesi genel kabule göre kendini bilmekten geçer. Ama benliğinden vazgeçemeyen kendini