Sevgilim çözme zincirlerimi
Salma beni nezâretinden
Açma kapılarını mapushanemin
Yetiyor her gün elinden içtiğim bir bardak tatsız su ve kapıma bıraktığın bir dilim tuzsuz ekmek
Senden uzakta yaşamak da ne demek
Özgürlük isteyen kim esâretimden
Kaldırma beni soğuk taş yatağımdan
Duvarlarda resmin var kimsenin göremediği
Yetiyor sabah uyandığımda belki beş dakika odamın tavanına vuran güneşin
Ve bırakma beni mahkum olayım esaretinde
Sen yeter ki hüküm ver cennet nimetidir yatıyor olmak nezaretinde…
Osman İçer
