Ben Nejat.
Benim bir hikâyem yok, başkalarının hikâyelerindeki bir kahraman da değilim. Gizemli de değilim, benim karanlığım güneş doğana kadar. Farklı hiç değilim; farkındalıklarım var farklı
zamanlarda karşılaştığım. Tanıdığım insanlar var, benden uzak ve hatta kendi dahi olamayan. Dokunmayı seviyorum, kendime
ve insanlara dokunarak iz bırakmayı, bakıp tebessüm ettirebilecek türden. Ben, belediye otobüsünü uzun bir kuyruğun sonlarında sabırla
bekleyen bir adamım. Güneşin batışını izlemek için tüm işini yarıda bırakan bir aşığım. Yeni öğrenen birinin bakışlarındaki merakla yeni insanları dinleyen bir talebeyim. Muhalif yönüyle karşısındakini kendine sorgulatan, şüpheye düşüren bir
ukalayım. Eridikçe çoğalan bir mumum. Kalabalığın ortasında fark edilmeyen binlerce gölgeden biriyim.
Hayatın ve dünyanın her türlü problemlerini çözmek adına formüllerde değer verilen denklemin x ya da y’siyim, senin de
olduğun gibi. Hatta değerin ta kendisiyim. İsmin ya da cinsiyetin önemi yok; yerine Ali, Ayşe vs. de konulabilir. Yeter ki formülünü
sen kendi değerlerinle kur. Tüm “Ben” yazdıklarımın yerine sen de kendi “Ben” ini koy; “Biz” likten ayrılmadan.
(Tanıtım Bülteninden)
Ömer Faruk Okuyucu
