Şiirle, aşkla yaşayan yüreklere dokunan biri olmak istedim hep. Bu bir aşk kitabından öte, aşkın ta kendisiydi. Her ne kadar şiirlerimde ulaşılamazlar biriktirsem de amacım aşkın, yaşamın kendisi olduğunu anlatabilmekti.
Ben,
Hüzün, acı, efkâr…
Onlardan mutluluk duyan biriyim.
Alıştım, alıştırdılar gözlerime susmayı.
Ben sevmeyi seviyorum.
Ben aşkı seviyorum.
Bir not defteri yoluma eşlik ediyor,
Olumsuzluklardan uzaklarda o masal diyarına.
Bu kuple şiirle yolculuk ediyorum,
Belki solum dolu,
Belki de hiç kimse…
Kirleniyor karanlık,
Öyle güzel üzülme…
Halil İbrahim Güleryüz
