YKY’nin çıkardığı “kare sanat” serisine tüm hızıyla devam ediyorum. Bu seferki konuğumuz, dönemleriyle, yani 16. yüzyılın bermuda şeytan üçgeninin saç ayağını tamamlayan üç büyükten sonuncusu Raffaello Sanzio’ya geldi. 1483’te Urbino’da doğdu. Babası Giovanni Santi’de bir ressamdı. Aziz Petrus Bazilikası’nın ünlü mimari Bramante, onun en yakın arkadaşı idi ve ölünce büyük boşluğa da girdi. Papa II. Julius ve X. Leo komutasında bir sürü eser verdi. Michelangelo’nun da çalıştığı ve altı yılını tavanını boyamaya harcadığı Sistina Şapeli’ne asılacak olan on duvar halısının patronlarını hazırladı. Raffaello, Roma’ya yerleştiğinde yıl 1508 idi. Papa II. Julius, Vatikan’daki İmza Odası’nı (Stanza Della Segnatura) süslemesini istedi. Bu odada, en büyük iki eserini (fresk) verdi: Atina Okulu ve Kutsal Tartışma. Raffaello, bana kalırsa Leonardo Da Vinci ve Michelangelo’dan çok şey öğrenmiş, bir yerde de onları aşmış bir sanatçı. İki büyük ustaya göre, mesleki alandaki boşlukları dar olsa da, resim sanatını diğerlerinin üstüne koyarak ilerletti. 37 yaşında hayata veda ettiğinde, arkasında bir sürü tablo ve fresk bıraktı. Ayrıca, çok sevdiğim tablosu “İsa’nın Göğe Yükselişi” (İsa’nın Bedene Bürünüşü diye de geçer) Raffaello vefat ettiğinde, atölyesinde tuvalin üstünde duran son eseri idi. Sanatla kalın.

RaffaelloEugene Muntz · Yapı Kredi Yayınları · 20109 okunma