“Amo volo ut sis, seviyorum yani, sevdiğimin olduğu gibi olmasını istiyorum. Aşk, özü ortaya çıkartacak biçimde kendi hâline bırakmaktır, şiddetin tersine çevriliş yeridir vicdan. Rahimdeki gülüş; tekrar içime girsen, rahmimin çeperlerini gülüşünle çınlatsan. Bir yas, melankoli benimki, tatlı sarılı pembeli bir kız çocuğu düşünden sonra, hiç yaşanmamışçasına aynı karanlığa geri döndüm, yine tımarhanenin dikenli telleri ardında buldum kendimi.’’
Çağla Cömert
