Râvi, az önce mavi kanatlı penceresinden son kez dünyaya bakmıştı. Bir daha hiçbir kadın sesi duymayacağını biliyordu.Çünkü yaşamına değmiş tek kadın az önce son kez rüyasına misafirdi.Masasına kurulup şu satırlarla veda etti ona:
"Ben, bu dünyanın El iyisi,
Bu kez sevebileceğim sizi..."
"Son sözlerinin beni ne kadar sevdiği olduğunu yıllarca anlattım kendime ama sanırım bu sözleri hiç duymamıştım. Ardından bakarken kulağımda çınlayan o kelime yaşama anlamlı kılan tek şey oldu benim için.
Beklemek...Bekledim...Bekliyorum...Artık beklemeyeceğim..."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Ne yana dönerse dönsün kaybetmiş birini yüreğe çatallaşır, çoraklaşır kendine. Bir kaya dibinde yalnız açan ne varsa onun dilinden ünler yaşamı.Bir kaya dibi idim ben.Kendim istemiştim bunu ve bilmiyordum bunun bir intihar yöntemi olduğunu. İntihar ki müntehiri olmayan... Çünkü her intiharda biri kalır arkada, bu sefer iki kişi kalmıştı. Biri münteherin kendisi diğeri ise..."
"Akşam kokular bulmacası son bulduğunda sabah bütün elbiselerin bir gün geri verilmek üzere özenle katlandığını ve sandalyenin üzerine bırakıldığını görürdüm. Sandalye hiçbir zaman boşalmadı.Çünkü...
Bir gün nasılsa...
Bir gün belki de...
Sonunda hiçbir zaman..."