Bu ay, kuşkusuz okurken en zevk aldığım kitap “Rönesans Sanatı” oldu. Oxford’ta Sanat Tarihi bölümünde ders veren Geraldine A. Johnson’ın dönemin koşullarını, resmin öyküsünü ve toplumun güçlerini (ekonomik, sanat, sağlık, sınıf) ele alarak, hepsini çok güzel harmanlamış. Açıkçası, yazarı araştırdım ve öğretim üyesi olduğunu görünce -tabii kitabı da okuyunca- derslerine girmek için neler feda etmezdim, heyhat! Kitap, yıl 1768’de Goethe’nin, hayranlığını dile getirdiği Raffaello’nun “Sistina Madonnası” eseri görmek için gittiği Dresden Sanat Müzesi ile açılış yapıyor. Sanat ve sanat yapılarını, burjuva ve aristokrat kesimini, dönemin sosyo-ekonomik ve kültürel özelliklerini ele alarak açıklamaya çalışıyor. Kuşkusuz daha önce incelenmiş birçok eseri inceliyor yazar ama, bu eserlerin altındaki sırrı ve öyküyle bağdaşık minvalde okumak bambaşka bir güzellik, bunu gani gani veriyor okura: Altar panoları, -İtalya’da ve Kuzey Ülkeleri arasındaki farklılıklar- kutsal resimler, ikona kırıcılık, dönem bazında kadın, sanatçı kadınlar, sanat hamisi olarak kadınlar, portrenin tarihi, mekan içi kullanımlar gibi konulara da yer verilmiş. “Sanat hamiliği”nin o zamanlarda, sanatçılara iş getirten ve aslında sanatçıların günümüzdeki eserlerinin çoğunu, hür iradeleriyle değil, geçim derdine düştükleri için yaptıklarını okumak da sizi hem üzebilir hem şaşırtabilir. Kitapta, Vittore Carpaccio, Domenico del Ghirlandalo, Guido Mazzoni, G. Batista Fiorentino, Albrecht Dürer, Antico, Da Vinci, Tiziano, Jan Van Eyck, Hans Holbein, Lorenzo Lotto, Lavinia Fontana, Lorenzo Ghiberti, Pieter Brugel vs. sanatçı ve eserlerine yer verilmiş. En sevdiğim bölüm, net şekilde 15. yüzyılda Floransa’daki iktidar savaşına göre -Mediciler ve Cumhuriyetçi güçler arasındaki sürtüşmeden dolayı, belediye binasını