Ve sanki gidecek başka yer yokmuş gibi
Herkes kurtuluşu orada arar, bulurdu.
Uçsuz bucaksız sakinlikte, bir hiçlik:
Sonsuz Koza.
Düşün, öyle hafifsin, ölüm korkun yok
Ve en önemlisi, yer çekimi az.
Şovunu kahkahalarla sergilerken hayat,
Biraz nankördü bilirim, hep bencildi, hep haylaz.
Sen oyunun içinde, her ince ipin üstünde
Cesur, inatçı, asi, gözü kara cambaz.
Yalnızlığın mutluluğunu bizlere koza verdi.
Artık zaman diye bir şey yok.
Saatler yok.
Günler, geceler, mevsimler yok.
Sana gelip kucak açtı.
Sarıl ona, bırakma.
İyi ki var Sonsuz Koza.
Göfan Dalo
Göfan Dalo
