Toplantının son günü, Molla Ömer sade ve anlaşılır bir dille topluluğa hitap etti. İki gün sonra benzer bir konuşmayı ufak değişikliklerle Buldak'taki âlimlerle yaptığı toplantıda da dile getirdi. Sözlerinin özeti şu şekildeydi: “Kandahar ve çevresindeki bölgelerde Müslümanların canı, malı ve oonuru artık güvende değil. Bir gün medreseye giderken yol kenarında duran bir adam gördüm. Yaklaştığımda, adamın gözlerimin önünde öldürüldüğüne şahit oldum. Bu olay beni derinden etkiledi. Medreseye vardığımda, bu zulmü durdurmanın üzerime vacib olduğuna inandım. Arkadaşlarımla birlikte medreseyi terk ederek Zengiabad'a gittik. Orada, Talkan köyünden Sirvar adlı bir adamdan motosiklet istedim. Ardından arkadaşlarıma dedim ki: ‘Medreseleri dolaşacak ve davamıza katılmaları için talebeleri davet edeceğiz.' O akşam bir medreseye gittik. On dört talebeyi yanımıza çağırdık ve onlara şöyle seslendik: ‘Müslümanlar katlediliyor. Bir avuç eşkıya, bu bölgeyi esir almış durumda. Kimsenin canı, malı namusu güvende değil. Yollarda insanlar aşağılanıyor. Böyle bir durumda susmak doğru olmaz. Eğer ilmi Allah'ı razı etmek için öğreniyorsanız, şimdi ilmin gereğini yerine getirmeniz gerekir…”
Adulhay Mutmain
