Dylan küçükken hep hikaye anlatma hayali kurardı. Ama yazmayı öğrenmeden önce bile, hikayelerini çizerdi. Annesi onu her zaman teşvik ederdi ve kafasında canlandırdığı hikayeleri çizmesi için ona bir sürü boş defter alırdı. Babası ise onun yerine kelimeleri kullanmasını teşvik ederdi. Yıllar içinde onu yazarlık kulüplerine yönlendirdi ve sonsuz sayıda kısa hikaye yazabilmesi için ona defterler aldı. Dylan yazmakla veya iki oğluyla vakit geçirmekle meşgul olmadığı zamanlarda gitar, piyano çalmayı ve resim yapmayı sever. Elbette bunda iyi değil, ama yine de hoşuna gidiyor!