Bir insanın ormanı yanmış, toprağı çoraklaşmış, nehri kurumuşsa kime nasıl umut olabilir, kim baharın geleceğine inandırabilir?
Ne yapmak gerekir?
Belki kendini hatırlamak. Bir dost, bir türkü, bir tutku, bir hayal ile saklandığı dehlizden çıkıp; gemiyi demirlediği limandan açık denizlere sürerek, kendini aramaya başlamak için yol almak gerekir.
Yürünecek bu yolda özgürce yaşanacakları, hayatı bir türkü olarak nitelendiren kahramanımızın türküsünün özel ve özgün sözlerini okuyacağınız bir roman...
Özgür Şencan
