Bazı kitaplar vardır, okurken sadece bilgi vermez; seni kendine döndürür, kalbinin derinliklerine bir ışık yakar. Ender Özdemir’in Uyanış adlı kitabı da işte tam olarak böyle bir eser. Bu kitabı okuduğumda kelimelerin arasında sadece yazarın düşüncelerini değil, ruhunun titreşimlerini de hissettim. Her satır bir çağrı gibiydi; insanı kendine, özüne, unuttuğu o içsel denize davet ediyordu. Ender Özdemir’in satırlarında suni bir bilgelik ya da havalı sözler yok. Aksine, yaşanmışlığın, acının, düşüşün ve yeniden ayağa kalkmanın izleri var. Onu farklı kılan, okura yukarıdan bakan biri değil, diz çöküp onun göz hizasından konuşan bir rehber oluşu.(Hiç felsefe bilmeme rağmen böyle konuşmam :-)) Çünkü Özdemir, bu kitabı sadece yazmamış; önce yaşamış. Kitabın kalbinde yer alan en sarsıcı gerçeklerden biri de kahramanın geçirdiği ciddi kaza. Denizle iç içe geçen bir hayatın ardından, ani bir çarpışma, bir kırılma... Ve ardından gelen sessizlik. Ender Özdemir, karakteri uzun süre makinelere bağlı bir yaşam sürmek zorunda bırakıyor. O anları düşününce insanın tüyleri diken diken oluyor ki yine ürperdm. Hayatın ince bir iplikte sallandığı, nefesin bile dışarıdan geldiği zamanlar… Orada zaman duruyor. Sesler susuyor. Dış dünya flu bir görüntüye dönüşüyor. Ve geriye sadece sen ve senin iç sesin kalıyor. İşte uyanış tam da bu noktada başlıyor. Bu kitap, ölümle yaşam arasında ince bir çizgide yürürken başlayan gerçek bir sorgulamanın ürünü diyebilirim. Ender Özdemir, sadece bedenini değil, ruhunu da yeniden ayağa kaldırmış bu süreçte. Bu nedenle kitabın adı tesadüf değil; Uyanış, hem fiziki hem de ruhsal bir yeniden doğuşun sembolü benim içinde öyle... Deniz… Kitap boyunca simgesel bir güç gibi karşımıza çıkıyor. Bazen huzur, bazen fırtına… Tıpkı insanın iç dünyası gibi.

Alıntı

UyanışEnder Özdemir · Kitapyurdu Doğrudan Yayıncılık · 09 okunma

Yazar Hakkında

Ender ÖzdemirYazar · 1 kitap

Kitaplar

Zihinsel Dokunuşlar

8.9

Uyanış

8.8