Hatırı sayılır dertler yudumladım
Tenhalığın doruğunda
Elem çizgili yüzümü izledim
Kırık aynalarda
Her duvar dibini ranza bildim
Oturdum yıkık ömrümün iskanlığında
Filmini sardım en başa
Hatıraları nefes nefese soludum
Gözlerim saçlarının rengine büründü
Direğimde ancak çizebildim
İçli yanılsama
İsmini duysam bir yerlerde
Olurum bir an cennette
Ne de olsa aşığa yer vermezler
Bu kürede
Bir başlık yer ver demiştim omuzunda
Gel dersen and olsun
Vururum kendimi yollara
Bıçak çekerim mesafelere
Abdullah Özmen
