Sen yoksun ya yağmur saçlım,
ardından, öksüz kuşların kanatlarına siner dualarım
ve bir fotoğraf gibi duran
karınca izli canlarım.
Sana seslenirim,
yanakları solmuş
karanlık düşlerimde..,
Nur olur,
Çırılçıplak bir endamla
durursun içimde.
Anılara çarpan
dalgalarla dövüşürüm
ses gelmez senden yana...
Sonra,
bir nevruz solar
nazlı bir edayla.,
bir çocuk küser..,
tebessümün örter seslerimi.
Kokun sinerken duvarlarıma,
sağanak örtüler düşer umutlarıma,
eskir bakışlarım..,
ve karanlıkla boğuştuğum
günahlara yenilirim....
A.Vahap Dağkılıç
