Sıcak bir yüz günüydü. Arkadaşım Dogi ile beraber bahçemizdeki ağaç evimizdeydik. Ağaç evimiz yazın serin oluyor, biz de orada kitap okuyup dinleniyoruz.
Birden ağaç evimizin balkonuna bir kuş kondu. Kuşun tüyleri pespembeydi ve parlıyordu. O kadar güzeldi ki! Ama zavallı kuş çok yorgun görünüyordu. Derken heyecanla ötmeye başladı. Galiba bir şeyler anlatmaya çalışıyordu. Belki de yardıma ihtiyacı vardı. Sonra *Beni takip edin!* dercesine ormana doğru uçup gitti. Biz de onun peşine takıldık.
Ebru Öztaylan
