Bilemezdim, yaşanmadan bilinmiyor. Çok da önemli değil. Hayatımın bir yerlere erken ya da en azından vaktinde girerek değerleneceğini düşünmüyorum. Erken ya da geç diye bir şey yok. Yaşıyoruz.
İnsan geleceğe hangi anısının kalacağını seçemiyor. Yaşarken diyorsun ki bu anı ölene kadar unutmayacağım. Yani unutmam herhalde diye diyorsun bunu. Ama unutuyorsun. Bu da bir şey mi, bazen de oluyor ya, bu ana lütfen yaşanmamış sayalım, hemen unutalım; bu ise bir türlü geride kalmak bilmiyor, ilk anın tazeliğiylle dimağını eritiyor da eritiyor.