İvan İlyiç’in Ölümü
Ünlü Rus yazar Tolstoy’un 1886 yılında yazdığı eser ölümü bekleyen bir hastanın psikolojisini anlatıyor. Eserin yazılmasının üzerinden onca zaman geçmesine rağmen içindeki olay o kadar zamansızdı ki. Sanırım klasikleri klasik yapan ve onları zamansız kılan yazıldıkları dönemde değil yıllar sonrasında da okunduklarında insanları etkilemesi. Kitabın adı anlatılan hikayenin bir özeti gibi olsa da ölümü bekleyen bir hastanın yaşadığı duygular, hissettikleri, çevresi ile olan ilişkileri çok sade anlaşılır bir şekilde ele alınmış. Uzakta zannettiğimiz ölümün, ne zaman nerede bizi bulacağını bilmeden yaşadığımız şu hayatta nefes aldığımız için çok şanslıyız. Ben kitabı bitirdikten sonra çok karmaşık duygular içinde kaldım; bir insanın çektiği acılara şahit olmak çok üzücü. Yaşıyor olmaktan dolayı mutluyum, mutlu olalım ve şükredelim.Yaşamak, nefes alabilmek paha biçilemeyecek kadar değerli ve önemliBunu tekrar, tekrar kendimize hatırlatabilmemiz için bu eser mutlaka okunmalı diye düşünüyorum..
“Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir”