Çok sevdiği tiyatroyu layıkıyla yapamıyor olmak şöyle dursun, cinayet işlemiş bir suçlu gibi muamele görmekten de bıkıp usanmıştı Afife.
Reklam
Tiyatro, sanat gibi kavramlardan bihaber bir insan müsveddesine, Müslüman kadının sahneye çıkmasının kötü bir şey olmadığını, bunun çağın bir gereği olduğunu, Osmanlı'nın başına ne geldiyse ve gelmekteyse,kendisi gibi bağnaz insanların bu tür yaklaşımlarından kaynaklandığını anlatmak ,belli ki beyhude bir uğraş olacaktı.
"Üzerine koca bir ülke gelecek Afife ! Altını çizerek söylüyorum, tarihte hiçbir kadına yüklenilmediği kadar yüklenilecek sana. Kelimenin gerçek anlamıyla, dünyayı dar edecekler! Yaşadığına yaşayacağına pişman olacaksın!"
Sahnede olmayacaksa yaşamasının da bir manası olmayacakmış gibi hissediyor ve buna uygun davranıyordu.
"Anne..." diyordu ağlayarak ve durmaksızın Afife. "Ne olur bana yardımcı ol. Ne olur babamın önünde dur, bana engel olmasın. Ben ya tiyatrocu olacağım ya da öleceğim!"
Reklam